In het kader van een ontmoeting van leden van de http://www.rubriek.nl was er een bijeenkomst geregeld in Utrecht bij Polman's Huis in de Keistraat. In het begin  waren er dertien gexc3xafnteresseerden, uiteindelijk bleven er zeven over waarvan eentje, Myriam, helemaal uit Belgixc3xab was gekomen. Ineke uit Veendam maakte echter de langste reistijd. Ze maakte vanuit een klein omweggetje naar Den Helder om daar een half uurtje later met ons op de trein te stappen.
We zagen elkaar al in Hoog Catarijne; uitgezonderd Carla, die zich comfortabel door haar echtgenoot tot aan het restaurant zich liet brengen.
Het was een drukke lentezaterdag in Utrecht toen we er aan kwamen. De terrasjes vulden zich en de mensen genoten van deze zonovergoten dag. De winterjassen waren definitief vervangen voor luchtere kleding en heel Utrecht leek in een opperbeste stemming.
Na enig gepuzzel kwamen we bij het restaurant, een mooi pand in het centrum van Utrecht; nabij de Dom. Carla zat er uiteraard al, samen met Sofie om de stoelen veilig te stellen. Na de begroetingen bleek er een oude internetwet in werking te treden. Als je op forums e.d. jezelf blijft dan gaat bij een ontmoeting in het echt het gesprek gewoon verder, en dat was nu weer helemaal van toepassing. Na een paar minuutjes van aftasting waren we helemaal thuis. Ik heb het vaker meegemaakt. Altijd jezelf blijven loont, en daardoor ontstond er een zeer gezellige middag. Je kende elkaar al een beetje en die paar lichte vooroordelen die je misschien tegenover bepaalde forumleden had, smolten als ijs voor de zon. Leuke mensen; daar kan ik mee verder leven.
Veel plezier al aan de leesttafel bij het borreltje vooraf en daarna togen we naar de eetzaal. Ook van binnen is het een mooie zaak met hoge, prachtig afgewerkte plafonds. Wat ook opviel was dat er toch betrekkelijk weinig publiek in het restaurant was; misschien omdat ze geen terras of een binnentuin hebben. De twee obers konden het gemakkelijk af.
We konden, zoals was afgesproken, gebruikmaken van de dinerkaart die drie menusuggesties bevatte maar je kon ook uit die drie zelf een menu samenstellen. Ik zelf koos voor het B menu. Vooraf een stukje vis met een radijssalade, daarna een kalfsentrecote en om te besluiten met basilicumijs met aardbeien.
De sfeer bleef steeds ontspannen, de wijnen en het bier smaakten goed, men was op een gezonde manier nieuwsgierig naar het leven van de ander en het eten was ook goed. Hoewel, als kookrubriekers was er hier daar toch wel een lichte kritische noot te horen maar in feite was dat niet zo erg belangrijk, hoewel, het moet natuurlijk wel lekker zijn, als toevoeging op een mooie dag.
Mooie schotels, gemaakt door een kok die het cholesterolgehalte van zijn gasten goed in het oog houdt. De vis in het voorgerecht had vrijwel geen smaak maar de salade was lekker met verse radijsjes en rucolasla; evenals de Hollandse garnaaltjes die tegen de vis aanlagen.
 
Het hoofdgerecht, kalfsentrecote, was een ruime portie en bestond uit mooie plakken, goed bereidt vlees maar nu pakte ik toch maar het zoutpotje erbij. Onder het vlees lagen beetgare groene asperges en op het vlees een paar geconfijte sjalotjes plus wat  sliertjes rode biet. Oh ja, en weer twee radijshelftjes. De aardappelgratin bestond uit dunne laagjes aardappel met een, ook weer, wat flauwe dragonjus.

 
Het nagerecht was erg lekker. Basilicumijs met knapperige amandelschilfers met veel aardbeien in een roomcreme als begeleiding. De aardbeien waren nog niet top, daar is het net nog een maandje te vroeg voor, maar in zijn geheel was het een prima gerechtje.

 
Weinig te mekkeren dus. De anderen hadden ook niet veel aanmekingen. Goed, de kleurstelling van de Koningsvisgerecht bleek niet helemaal te kloppen en ook daar zag ik iemand driftig met het zoutpotje schudden. Gisxc3xa8le was uitermate tevreden over haar chocoladetaartje.
Wat is er nog meer te melden over deze middag? Niet zoveel eigenlijk, behalve dat het ontzettend leuk was. Agnes werd een paar keer wat plagerig Anjxc3xa8s genoemd, Sofie bleek van dunne sigaartjes te houden, Carla regelde als vanouds, Myriam was ontzettend gezellig en Ineke tetterde ook lustig mee
Er is veel gelachen, het was allemaal erg spontaan, het klikte uitstekend met elkaar en ik weet nu al vrijwel zeker dat dit vaker gaat gebeuren. Dus andere meelezende Rubriekers; kom dan ook.