De afspraak met Carla was al eerder gemaakt maar mijn vriendin Gisxc3xa8le was ziek. Na enig geaarzel (zal ik wel alleen, zal ik niet) en op stevig aandringen van de door maagkrampen geplaagde G besloot ik wel naar Schoorl te gaan. Daar aangekomen kreeg ik iets van jeugdsentiment over me. In het kleine centrum van het dorp is de grote klimduin waar ik als kind met diverse schoolreisjes naar toe ben geweest. Je klom dan die duin op en holde er als een razende Roeland weer vanaf.

De afgelopen zomer hebben we nog een tijdje op het terras van de uitspanning aan de voet van die duin gezeten en zagen we hoe de kinderen van nu nog steeds van boven naar beneden holden.

xe2x80x9cDat deed ik vroeger ook,xe2x80x9d zei ik toen tegen G. xe2x80x9cMisschien dat ik het straks ook nog een keertje doe.xe2x80x9d

xe2x80x9cZal ik de dokter alvast waarschuwen?xe2x80x9d was het antwoord.

Hotel restaurant Merlet staat nauwelijks honderd meter verderop. Vaak langs gereden maar nooit binnen geweest.

De ontvangst was al vriendelijk en ongedwongen; daar merkte je al een beetje dat men zijn beste beentje voor zou zetten. In het restaurant troffen we dezelfde sfeer aan. Vlotte, correcte bediening, ook weer een beetje dat losse maar beslist niet opdringerig. Ze zaten wel allemaal keurig in het pak maar ook nu weer zag je dat ze hun gasten een aangename middag wilden bezorgen.

Wat opviel was het landelijk uitzicht op het weiland achter het terras waar de koeien vredig graasden.

Als aperitief een glas witte wijn voor C, een biertje voor mij met daarbij wat knabbelwerk zoals gemengde nootjes, olijfjes, en gemarineerde tasty toms. Vrij vlug verschenen de gebruikelijke broodjes met boter, zeezout en olijfolie. IJswater was geen probleem en werd tijdens de hele lunch steeds bijgeschonken. Wat is dat toch met dat waterxe2x80xa6 in een recensie elders lees ik dat men in een bepaald restaurant 7 euro voor een fles water rekent. Bizar.

Nadat de wijn was uitgekozen, een Albarixc3xb1o Nora die de gehele maaltijd zou begeleiden, kon de lunch beginnen.

De amuse was meteen een voltreffertje. Een op Thaise leest geschoeide tonijnvariatie met o.a. sesamolie, specerijenpoeder en onder in het glas een mousse van tom ka kai. Een verrassende en pittige opening. Heerlijk.

Als voorgerecht twee voorbereidingen van makreel. Een stukje gerookt en de ander gebakken? Makreel is een heerlijke maar wel een nogal overheersende vis maar de fijntjes gesneden zoetzure komkommer paste er uitstekend bij. De crxc3xa8me van eidooier viel er echter wat bij weg. Grappig was de ongepelde garnaal die je zo kon opeten en in je mond uiteen kraakte. Een prima gerechtje.

Daarna kwam gepekelde skrei. Een mooi portie vis maar voor mij toch wat aan de zoute kant. Tafelgenote is daarentegen toch wat meer van hoog op smaak zijnde gerechten en vond het heerlijk. Een kwestie van persoonlijke smaak. Hierbij was een licht zoete ragout van schelpdiertjes en vanille en knapperige stukjes chips van nori.

Het hoofdgerecht was voor mij toch wel de topper van de middag. Op een mooi opgemaakt bord, gepresenteerd onder een cloche, lag een mooi stukje mals gebraden kalfshaas met een heerlijke saus, een bolletje crxc3xa8me van champignons, een groene asperge gegratineerd in Parmezaanse kaas, een stukje zwezerik, artisjok, meiknol en een ravioli gevuld met ossenstaart en lavas. Redelijk veel smaken op het bord maar het klopte wel allemaal. Ik had nog nooit zwezerik gegeten, om de een of andere reden is dat er nooit van gekomen, dus daar was ik wel nieuwsgierig naar. Ik vond het toch een wat zompig stukje vlees. Wel goed op smaak maar de structuur is wat vettig. Heel erg lekker vond ik de ravioli. Ik wil persxc3xa9 geen termen als smaakexplosies e.d. gebruiken maar dit was echt een krachtig smaakbommetje met een net niet overheersende lavassmaak. Super lekker.

Voor het nagerecht gingen we apart. C wilde graag de kaaswagen zien en ik had zin in ijs. Dat was een schijfje opgestijfde karamelkarnemelk, drie torentjes van roomijs met steranijs en dat in een plasje van bramensap met dragon. Ook lekker. Carla was zeer tevreden over het aanbod van de goed gevulde kaaswagen.

Samenvattend klopte alles. Een mooi, stijlvol restaurant, goede bediening, een uitstekende keuken, daarbij een lekkere wijn die alles begeleidde en niet in de laatste plaats zeer aangenaam gezelschap.

De prijs was door het extra tussengerecht en wijn plus koffie na afloop toch wel wat opgelopen maar dat is onvermijdelijk. Ik vond dat het wel waard. Dan vergeet ik nog de heerlijke madeleine die bij de koffie werd geserveerd. Nog lauw/warm, crunchy, druipend van de roomboter en zoet als de liefde. Heerlijk!

Nadat we afscheid van elkaar hadden genomen reed ik even later weer langs de klimduin. Zou ik nog even? Ach nee.